دیتا سنتر

راه اندازی دیتا سنتر - طراحی دیتا سنتر - مجازی سازی دیتا سنتر - معماری دیتا سنتر- استاندارد سازی دیتا سنتر - دیتا سنتر

دیتا سنتر

راه اندازی دیتا سنتر - طراحی دیتا سنتر - مجازی سازی دیتا سنتر - معماری دیتا سنتر- استاندارد سازی دیتا سنتر - دیتا سنتر

آخرین مطالب

۱۷ مطلب در مرداد ۱۳۹۶ ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

کلود استوریج API

کلود استوریج  API

Cloud storage API

کلود استوریج  API (دApplication Program Interface ) یک رابط واسط می باشد که ارتباط اپلیکیشن locally-based و سیستم ذخیره سازی کلود (cloud-based) را برقرار می کند ، بنابراین یک کاربر می تواند داده های خود را به آن ارسال کند و در مواقع نیاز به آنها دسترسی داشته باشد و دیتاهای ذخیره خود را به کار گیرد . یکی از اهداف این اپلیکیشن ، سیستم کلود استوریج است که مشابه نوار یا دیسک های ذخیره سازی است.
عدم استفاده از کلود API ممکن است عواقبی را به همراه داشته باشد از جمله می تواند موجب بوجود آمدن مشکلاتی در زمینه انتقال داده از یک سرویس به سرویس دیگر ، شود. آقای بیل کلیبروک تحلیلگر تحقیقات بازار این مشکل را اینگونه شرح می دهد :

بسیاری از جوانب مثبت IT ، فقدان استانداردهای محاسبات کلود را یک مانع بالقوه برای adoption می دانند . این امر به علت ناتوانی مهیاکنندگان خدمات کلود جهت انتقال ماشین های مجازی و داده ها از ابری به ابر دیگر ، می باشد.

لازم به ذکر است که عموم کاربران به یک رابط برنامه نویسی کلود (کلود API ) ، مشابه شبکه API و یا TCP/IP ، تمایل بیشتری دارند . همچنین این رابط باید قابلیت پیاده سازی بر روی بستر همه محصولات ابری و سرویس ها را پشتیبانی کند و امکان رشد و توسعه را نیز ارائه دهد . اهمیت این موضوع در این است که استفاده کنندگان کلود از اطمینان خاطر بیشتری بهرمند خواهند شد. چرا که از قابلیت های مدیریتی بیشتر برخوردار خواهند بود و براحتی می توانند در هر زمان داده های خود را ویرایش کنند. . چیزی که کلود API همراه به آن توجه دارد این است که دریافت اطلاعات از داخل فضای کلود (کلود استوریج ) به مراتب آسان تر از گرفتن آنها خارج از فضای کلود است.

منبع : http://faradsys.com/2017/08/19/%DA%A9%D9%84%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AC-api/

 

  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

رمز گذاری استوریج

Storage encryption

رمزنگاری استوریج  قابلیتی است که در رمزنگاری / رمزگشایی داده های آرشیو شده و داده های پشتیبان ، چه در حین انتقال چه بر روی رسانه ذخیره ساز ، به کار گرفته می شود . رمزگذاری استوریج  یکی از ویژگی های امنیتی مربوط به ذخیره سازها می باشد  که برای سازمان های بزرگی که از SAN استوریج ها استفاده می کنند ، بسیار سودمند است.

از جمله مزیت های اصلی رمزنگاری سیستم های ذخیره ساز می توان به این مورد اشاره کرد که، لایه هسته شبکه را با هزینه نسبتا کم ، مقاوم  می کند. علاوه بر این کلید رمزهای متعددی را می توان جهت رمزگذاری فایل های شخصی ، پوشه ها و پارتیشن ها به کار برد. اما استفاده از دو دسته رمز گذار بیشتر به چشم می آید ، این دسته ها عبارتند از رمز گذارهای مربوط به داده های در حال انتقال و رمز گذارهای مربوط به داده های ذخیره شده .  ذکر این نکته الزامی است که جهت حفظ امنیت ، کلید رمزها  باید به طور مرتب و پیوسته تغییر داده شوند.

گفته می شود که دو فاکتور مهم در رابطه با ذخیره ساز وجود دارند که به تعیین اثربخشی بالقوه یک برنامه امنیتی برای سیستم ذخیره سازی کمک می کنند. ادر ادامه به شرح این دو فاکتور می پردازیم:

اول : هزینه ی پیاده سازی طرح باید کسر کوچکی از داده های محافظت شده باشد .

دوم : باید نفوذگران احتمالی را با هزینه های زمانی و مالی بیشتری مواجه سازد . به گونه ای که ارزش داده هایی که در معرض آسیب هستند کمتر از هزینه های مربوط به آسیب باشد .

در این خصوص  می توان بیان کرد که رمزنگار استوریج معمولا به عنوان یک ایده برای+ ، شمرده می شود. البته نباید فراموش کرد که این ، یک راهکار کامل و بدون نقص نیست  اما اگر به همراه دیگر تمهیدات امنیتی مانند hardware zoning به کار گرفته شود عملکرد بهتری را ارائه می دهد . چرا که این رمزنگار به طور فعالانه کار می کند و به عنوان یک راهکار نسبتا ساده رمزگذاری استوریج می تواند هزینه های خود را در کوتاه مدت جبران می کند . رمزنگار استوریج یک عنصر مهم در آنچه که به عنوان “بالا بردن ضریب امنیتی ” شناخته شده است ، بشمار می آید.

منبع : فاراد سیستم

  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

آشنایی با برخی مفاهیم در HPE 3PAR StoreServ

اکثر متخصصان و علاقمندان دنیای Shared Storage ها پس از اولین برخورد با استوریج 3PAR با برخی مفاهیمی روبروی می شوند که با اصطلاحات استوریج های سنتی متفاوت بوده و درک معماری و کارکرد استوریج 3PAR را بسیار سخت و نامفهوم جلوه می دهد.

در اینجا به معرفی و توضیح این مفاهیم و اصطلاحات پرداخته و این معماری پیچیده و در عین حال جذاب و کاربردی را توضیح می دهیم.

Physical Disks, Chunklet, CPG, Logical Disks, Region, Virtual Volume برخی از این مفاهیم بوده که در ساختار استوریج 3PAR به عنوان ساختارهای کلیدی نقش دارند. به طور کلی می توان این مفاهیم را تا زمان ارتباط با Host در 5 لایه دسته بندی کرد.

باید توجه داشت رد و بدل شدن اطلاعات بین Host ها و نهایی ترین مقصد آن ها در یک Shared Storage که دیسک ها می باشد، دارای یک فرایند می باشد که این فرایند در 3PAR بسیار پیچیده تر است. اما شناخت این مسیر و فرایند پیچیده شاید در مرحله اول دشوار و نامفهوم به نظر برسد ولی با صرف زمان و درک دقیق آن، معماری پیشرفته 3PAR جذاب خواهد بود.

Physical Disks در استوریج 3par

هارد دیسک هایی (PD’s) که وارد Cage استوریج 3PAR می گردند. دیسک های فیزیکی در 3PAR به 3 نوع (Flash Drive(SSD),FC(SAS 10k,15k),NLSAS(7.2k تقسیم می گردند.

Chunklet  در استوریج 3par

مجازی سازی به معنای واقعی و جامع در معماری 3PAR اعمال گردیده است. پس از نصب دستگاه و قرار دادن HDD و SSD ها بر روی استوریج در اولین مرحله استوریج 3PAR اقدام به پیاده سازی این معماری بر روی هارد دیسک ها می کند. در مرحله Initializing استوریج  و پس از admit شدن هارد دیسک سیستم عامل استوریج شروع به ساخت قسمت های 1GB بر روی کلیه هارد های وارد شده در دستگاه می کند. به طوری که از زمان شروع شدن Initializing تا مدت زمانی که کلیه هارد دیسک ها به صورت  قسمت های 1GB تقسیم گردند این فرایند ادامه خواهد داشت.(گاها چندین ساعت)

به این قسمت های 1GB که بر روی تمامی هارد ها ساخته می شود Chunklet گفته می شود. این شاخص به عنوان متمایز ترین مفهوم این استوریج نسبت به دیگر استوریج های سنتی شناخته می شود. شایان ذکر است در VNX مفهومی به نام Slice که مشابه Chunklet می باشد وجود دارد. که در مباحث دیگر به مقایسه این دو می پردازیم.

Chunklet ها مانند دیسک های کوچک 1GB عمل می کنند. در واقع در محیط مجازی سازی شده ذخیره ساز 3PAR دارای تعدادی زیادی دیسک های مجازی 1GB به ازای تعداد هارد های فیزیکی خواهد بود که اعمال تنظیمات و سیاست ها بر روی آن ها انجام خواهد شد.

Chunklet ها به دو نوع Data Chunklet و Spare Chunklet تقسیم می شود. با توجه به معماری 3PAR نیازی به استفاده از یک هارد دیسک فیزیکی مشخص به عنوان Spare نمی باشد بلکه با توجه به کارکرد دستگاه بر اساس Chunklet Base بودن Spare استفاده شده در استوریج نیز از Chunklet ها ساخته می شود اینکه چه میزان از فضای هارد دیسک های فیزیکی به عنوان Spare Chunklet اختصاص یابد به سیاست هایی که زمان Initialization اعمال می گردد بر می گردد. در حالت Default این میزان به ازای هر نوع دیسک اعم از   SSD,FC,NL SAS برابرفضای 2Disk از آن دسته دیسک ها می باشد.

Common Provisioning Group در استوریج 3par

CPG یک Policy است که طبق آن Chunklet ها روی یک Array قرار می گیرند. در واقع چینش Chunklet ها را بر اساس Type Disk, RAID  و HA مشخص می کند. معمولا یک CPG بر اساس نوع هارد و نوع RAID ساخته می شود. زمانی که یک CPG ساخته می شود در واقع هیچ تغییری بر روی فضاها اعمال نمی گردد و تا زمانی که Virtual Volume درون آن CPG تعریف نگردد فضا اختصاص نیافته است. شاید بهتر است CPG را با مفهوم Disk Group در استوریج های سنتی مانند EVA و MSA مقایسه کرد با این تفاوت که در اینجا CPG به جای تغذیه مستقیم از دیسک های فیزیکی از Logical Disk  ها استفاده می کند.

Logical Disks  در استوریج 3par

پس از تعریف و ساخت یک CPG مفهوم جدیدی به نام Logical Disk نمایان می  گردد که قبل از آن وجود نداشت. Logical Disk به ردیفی از Chunklet ها که بر اساس یک CPG با هم RAID می گردند گفته می شود. وظیفه LD این است که مطمئن گردد هر Chunklet قرار گرفته در RAID به صورت فیزیکی بر روی یک دیسک مجزا قرار می گیرد. LD ها مستقیما توسط کاربر ساخته نمی شوند بلکه زمانی که یک CPG ساخته می شود به وجود می آیند. باید توجه اشت که هر LD در اختیار یک نود از نودهای استوریج می باشد.

Virtual Volume در استوریج 3par

Virtual Volume ها از مفاهیم HPE می باشد که عموما ما آن را با نما LUN می شناسیم. به LUN که به یک Host معرفی یا Present می گردد VLUN گفته می شود. یک Virtual Volume فضای خود را از یک CPG می گیرد. فضای Virtual Volume ها به سه نوع (Fully Provisioned Virtual Volume (FPVV و (Thin Provision VV (TPVV و (Thin DE duplicated VV (TDVV تقسیم می گردد.

  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

مشخصه های دیتا سنتر استاندارد

    • سیستم های مدیریت شبکه
    • تجهیزات غیرفعال شبکه
    • حافظه ها
    • برنامه های کاربردی
    • پایگاه های داده، فایل سرورها و برنامه های مربوط به داده های عملیاتی
    • سیستم های مدیریت سیستم عامل ا، بانک های اطلاعاتی
    • سیستم های امنیت اطلاعات و حفظ امنیت نرم افزار
    • سیستم های ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات
    • سیستم های یکپارچه سازی اطلاعات
    • ساختار فیزیکی
    • سیستم های توزیع و کنترل برق و برق اضطراری
    • سیستم های تهویه هوا HVAC کشف رطوبت
    • سیستم های مدیریت هوشمند ساختمان BMS
    • سیستم های کنترل دستی فیزیکی
    • سیستم های اعلام و اطفاء حریق
    • سیستم های پشتیبان
    • ساختار شبکه
    • تجهیزات امنیتی، مانند دیوارهای آتش و انتی ویروس ها
    • تجهیزات فعال شبکه، مانند سوییچ ها و مسیریاب ها
    • سرورها و برنامه های مورد نیاز


    فضا و ساختار فیزیک مرکز داده

    • اتاق ورودی
    • ناحیه توزیع اصلی
    • ناحیه توزیع افقی
    • ناحیه توزیع جدا شده
    • ناحیه توزیع تجهیزات
    • اتاق مخابرات
    • اتاق تجهیزات الکتریکی و مکانیکی
  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

استاندارد سازی اتاق سرور


در اینجا به مبحث استاندارد سازی یک اتاق سرور می پردازیم. باید توجه داشت که یک اتاق سرور یک مرکز داده (Data Center) نیست. در واقع اتاق سرور بخشی از Data Center می باشد. بسیاری از سازمان ها از اتاق سرور خود به عنوان مرکز داده یا Data Center نام می برند. ولی در واقع صرفا با یک اتاق سرور (Server Room) با فضای محدود و شامل یک یا دو اتاق روبرو هستیم در اینجا به مبحث استاندارد سازی اتاق سرور می پردازیم و نه یک مرکز داده!!

 

ساختار فیزیکی اتاق سرور

*

  • مکان اتاق سرور
    مکان یک اتاق سرور در یک سازمان معمولا به دلیل عدم توجه به اهمیت آن نامناسب ترین اتاق از هر نظر انتخاب می گردد. انتخاب اتاق سرور در مرکز ساختمان ، استقرار در طبقات بالا در ساختمان های غیرمقاوم ، کوچک ترین اتاق موجود، پر روزنه و نا ایمن ترین اتاق سازمان، در بسیاری از سازمان ها یک اتاق سرور دقیقا در چنین مکان هایی قرار دارند. در صورتی یک اتاق سرور بایستی در ساختمان از نظر مکان با توجه به شرایط جغرافیایی منطقه انتخاب گردد. در صورت زلزله خیز بودن (تقریبا کل سرزمین ایران) در پایین ترین طبقه موجود قرار گیرد. با توجه به اینکه در اتاق سرور تجهیزات سنگین و گران قیمت قرار دارند بایستی در صورت وقوع زلزله یا حوادث کف اتاق سرور از استحکام برخوردار باشد بنابراین بهترین گزینه پایین ترین طبقه می باشد. همچنین محل قرار گیری با توجه به پدافند عامل بایستی در یک گوشه از ساختمان و نه مرکز ساختمان قرار گیرد. تا در صورت وقوع حملات محل دسترسی به آن آسان نباشد. البته باید توجه داشت با توجه شرایط جغرافیایی در صورت سیل خیز بودن منطقه قرار دادن اتاق سرور در طبقات پایین خود یک چالش بوده و بایستی در این مکان ها اتاق در طبقات بالاتر قرار گیرد و نسبت مستحکم ساختن کف اتاق سرور و کاهش بار مرده کف ساختمان و مقاوم سازی کف با مواد مقاوم و سبک اقدام گردد.
    اتاق سرور نباید منتهی به راهرو های باریک گردد تا رفت و آمد و ورود تجهیزات به سهولت انجام پذیرد.
 
 


مشخصات یک اتاق سرور استاندارد

  • سیستم های مدیریت شبکه
  • تجهیزات غیرفعال شبکه
  • حافظه ها
  • برنامه های کاربردی
  • پایگاه های داده، فایل سرورها و برنامه های مربوط به داده های عملیاتی
  • سیستم های مدیریت سیستم عامل ا، بانک های اطلاعاتی
  • سیستم های امنیت اطلاعات و حفظ امنیت نرم افزار
  • سیستم های ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات
  • سیستم های یکپارچه سازی اطلاعات
  • ساختار فیزیکی
  • سیستم های توزیع و کنترل برق و برق اضطراری
  • سیستم های تهویه هوا HVAC کشف رطوبت
  • سیستم های مدیریت هوشمند ساختمان BMS
  • سیستم های کنترل دستی فیزیکی
  • سیستم های اعلام و اطفاء حریق
  • سیستم های پشتیبان
  • ساختار شبکه
  • تجهیزات امنیتی، مانند دیوارهای آتش و انتی ویروس ها
  • تجهیزات فعال شبکه، مانند سوییچ ها و مسیریاب ها
  • سرورها و برنامه های مورد نیاز
 
  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

راهنمای خرید کابل شبکه (بخش دوم)

کابل شبکه از لحاظ ساختار کلی شامل چند بخش می باشد:

1- روکش رویی کابل که معمولا از جنس PVC یا LSZH است.

2- 4 زوج سیم مسی به هم تابیده

3- جدا کننده 4 زوج یا Divider

البته در برخی از انواع کابل شبکه، علاوه بر 3 بخش فوق ، موارد زیر نیز بر حسب نوع کابل به ساختار آن اضافه می گردد:

1- فویل

2- شیلد

3-  سیم ارت

4- روکش PE در کابلهای مخصوص فضای باز

5 - محافظ Steel Armorded

دقت کنید که هر کابل بسته به نوع کاربرد آن ممکن است از تمام یا برخی از موارد فوق استفاده نماید.  بطور کلی کابلهای شبکه از لحاظ ساختار در دو گروه اصلی قرار می گیرند.  

1- UTP  (  Unshielded Twisted-Pair  )

2- STP  (   shielded Twisted-Pair  )   

کابل شبکه UTP ، فقط شامل 3 بخش اصلی یعنی روکش رویی،  4 زوج به هم تابیده مسی و جداکننده 4 زوج ( کابل cat6  به بالا ) می باشد و کابل شبکه STP علاوه بر 3 بخش اصلی ، بسته به نوع کابل شامل فویل ، شیلد ، سیم ارت و ... می باشد. علت استفاده از این لایه های اضافه در کابل شبکه ، حفاظت داده ها از عامل EMI یا همان نویزها یا اثرات القایی خارجی است.

انواع مختلف کابلهای شبکه از لحاظ لایه های حفاظتی در برابر اثرات القایی یا EMI به شرح زیر می باشد:                                                  

1- UTP : چهار زوج بهم تابیده

2- U/FTP: چهار زوج بهم تابیده + یک لایه فویل دور هر زوج

3-  F/UTP :  چهار زوج بهم تابیده + یک لایه فویل دور چهار زوج

 4- S/UTP:  چهار زوج بهم تابیده + یک لایه شیلد بافته شده دور چهار زوج

 5-  SF/UTP : چهار زوج بهم تابیده +یک لایه فویل و شیلد دور چهار زوج

 6-  F/FTP:  چهار زوج بهم تابیده + یک لایه فویل دور هر زوج + یک لایه فویل دور چهار زوج

 7- S/FTP :  چهار زوج بهم تابیده + یک لایه فویل دور هر زوج + یک لایه شیلد دور چهار زوج

 8- SF/FTP: چهار زوج بهم تابیده + یک لایه فویل دور هر زوج + یک لایه فویل و شیلد دور چهار زوج


  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

راهنمای خرید کابل شبکه : چگونگی انتخاب مناسب ترین کابل شبکه بر اساس شرایط محیط پروژه ، بررسی ساختار انواع کابل شبکه ، از چه نوع کابل شبکه ای برای کابل کشی شبکه خود استفاده کنیم ؟

بررسی ساختار انواع کابل شبکه

 پس از مطالعه این مقاله شما قادر خواهید بود تا به سئوالات زیر پاسخ دهید :

1-چگونه مناسب ترین کابل شبکه رابرای کابل کشی شبکه خودانتخاب کنیم؟

2- کابل شبکه Indoor با کابل شبکه Outdoor چه تفاوت هایی دارد ؟

3- در چه شبکه هایی باید از کابل شبکه فویل و شیلد استفاده کنیم ؟

4- کابل شبکه UTP و کابل شبکه STP چه تفاوت هایی دارند؟

5-  روکش کابل شبکه از چه جنسی می باشد؟


در بستر شبکه انواع مختلفی از رسانه ها، جهت انتقال داده ها از یک تجهیز شبکه به تجهیز دیگر وجود دارند. از پرکاربردترین آنها می توان به کابل فیبرنوری ، کابل شبکه ، کابل کواکسیال ، انواع رادیو و ... اشاره نمود. در بین رسانه های فوق، عمومی ترین رسانه ، کابلهای شبکه که نوعی از کابلهای Twisted-Pair   ( زوج سیم بهم تابیده ) است ، می باشند.  این نوع کابل از هشت رشته سیم مسی که 2 به 2 به هم تابیده شده اند، تشکیل شده است. کابلهای Twisted-Pair انواع مختلفی دارند که از Cat1 تا Cat8  گروه بندی شده و هر گروه مشخصات فنی خاص خود را داشته و برای کاربرد خاصی مورد استفاده قرار می گیرند. در این گروه بندی به رده کابلهای cat5  تا cat8 اصطلاحا کابل شبکه گفته می شود و هر چه از پایین ترین رده به سمت بالاترین رده حرکت کنیم، سرعت و پهنای باند انتقال اطلاعات افزایش پیدا می کند.

  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

سرور DL380 G10

 سرور DL380 G10 یکی  سرورهای hp از کمپانی hpe  می باشد. این سرور hp  دچار تغییراتی شده است . آخرین تغییرات این سرور hp عبارتند از :
- قابلیت پشتیبانی از 20 عدد NVMe Drive
- قابلیت پشتیبانی از Persistent Memory تا 1 ترا بایت
- استفاده از پردازنده های Platinum و Gold با تعداد 28 هسته
- استفاده از RAM ها DDR4 با فرکانس 2666 مگا هرتز
- پشتیبانی از iLO5

  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

 

 

تطابق سرور hp نسل جدید وقدیم :

  • الهه طاهری
  • ۰
  • ۰

توضیحی در مورد مدارک و دوره های کمپانی HPE در حوزه سرور hp , اولین مدرک در خصوص سرور hp  مدرک ATP می باشد که برای دریافت آن در حوزه سرور باید دوره HPE Building Server Solutions V3 سپری شود و سپس امتحان HPE0-S37 را با موفقیت گذراند و پس از ان موفق به دریافت مدرک فوق خواهید شد. ( همانطور که در شکل زیر مشاهده می شود دوره ای بنام HPE ATP Server Solutions وجود ندارد ) پس از دریافت اولین مدرک باید دوره Architecting HPE Server Solutions طی شود و امتحان HPE0-S46 با موفقیت گذرانده شود. همچنین نیاز می باشد دوره HPE Oneview نیز طی شده و امتحان HPE2-T22 با موفقیت گذرانده شود. در این صورت موفق به اخذ مدرک HPE ASE Server Solutions برای سرور hp می شوید. Roadmap این مدارک و امتحان های لازم در شکل زیر نشان داده شده است

  • الهه طاهری